Wanneer het groene seizoen zijn greep op het Thaise noordoosten loslaat, verandert de Mekong in een lint van bewegend licht.
Terwijl het groene seizoen zijn greep op het noordoosten van Thailand loslaat, verandert de Mekong in de provincie Nakhon Phanom in een lint van bewegend licht. Monumentale vaartuigen, soms zo lang als een bus en oplichtend met duizenden kaarsen, drijven langzaam stroomafwaarts terwijl trommen klinken en de menigte juicht vanaf de oever. Dit is de Lai Reua Fai, de Verlichte Botenprocessie – een van de meest spectaculaire festivals van de I-San-regio en het absolute pronkstuk van de jaarlijkse festiviteiten van Nakhon Phanom.
Een traditie geworteld in geloof
De processie vindt elk jaar plaats rond Wan Ok Phansa, het einde van de regenretraite. De oorsprong gaat terug tot meerdere generaties binnen de Thais-Laotiaanse en Phu Thai-gemeenschappen die zich langs de Mekong vestigden, en het ritueel draagt een diepgaande spirituele betekenis. Dorpelingen lieten vroeger kleine vlotten van bananenschors en bamboe drijven, verlicht met kaarsen en wierook, als offerandes aan de Boeddha en aan de Naga, de mythische slang die men gelooft de wateren van de rivier te bewaken. Het gebaar was ook een manier om vergiffenis te vragen aan de riviergeesten en het slechte geluk los te laten, door het mee te geven met de stroom.
Met de tijd groeiden de bescheiden vlotten van weleer uit tot ware volkskunstwerken. De hedendaagse boten, gebouwd op bamboegeraamten bekleed met gekleurd papier, stof en duizenden lichtjes, stellen Naga-slangen, tempels, goden en scènes uit de boeddhistische legende voor. Elke riviergemeenschap brengt wekenlang door met het bouwen van haar eigen inzending, in een collectieve wedijver rond het meest verblindende ontwerp. Wanneer de duisternis valt, worden de boten ontstoken en de stroom ingeduwd, langzaam voorbijdrijvend voor de menigte als bewegende sterrenbeelden.
Te zien en te doen in Nakhon Phanom
Naast het festival onthult Nakhon Phanom een eigen zachtmoedigheid en riviercharm. De heiligste halte is Wat Phra That Phanom, een wit-en-gouden stupa in het district That Phanom, die volgens de overlevering een relikwie van het borstbeen van de Boeddha herbergt. Het trekt pelgrims van beide oevers van de Mekong en wordt beschouwd als een van de meest vereerde sites van de regio. In de provinciale hoofdstad is het gouden Naga-monument op de Mekong-promenade een geliefde plek voor zonsopgang- en zonsondergangfoto’s, en de plaatselijke bevolking gelooft dat een bezoek hier geluk brengt.
Voor een rustiger tempo is een fietstocht langs de rivierpromenade ideaal, terwijl vissersbootjes over het water glijden en de heuvels van Laos aan de overkant opdoemen. Geschiedenisliefhebbers kunnen het huis van Ho Chi Minh in Ban Na Chok bezoeken, waar de Vietnamese leider ooit in ballingschap leefde, terwijl natuurliefhebbers de watervallen en bosparken in districten zoals Si Songkhram kunnen verkennen. In het koele seizoen is de wolkenzee bij Phu Langka een populaire zonsopgangwandeling voor wie op zoek is naar spectaculaire bergpanoramas.
De smaken van de Mekong
De gastronomische scene van Nakhon Phanom mengt Thaise en Laotiaanse invloeden in gerechten die nergens anders op dezelfde manier te vinden zijn. Som tam, de pittige groene papayasalade, is een gegeven, maar hier wordt die vaak gecombineerd met koi pla, een pittige gehakte vissenschotel, en gegrilde Mekong-vis gekruid met kruiden en limoen. Kleefrijst is de basis van bijna elke maaltijd, het lekkerst met de hand gegeten naast gegrilde kip (kai yang) en een kom tom saep, een zuur-pittige soep zoals tom yum maar met een I-San-karakter. Avontuurlijke eters kunnen aeng proberen, een gefermenteerd I-San-gerecht, of de Vietnamese geïnspireerde keuken van de provincie proeven, een erfenis van de gemeenschap die hier tientallen jaren geleden neerstreek: verse loempia’s en nem nuang gegrilde varkenspennen. De riviermarkten en nachtelijke kraampjes in de stad Nakhon Phanom zijn de beste plekken om alles te ontdekken.
Een poort naar Laos
Nakhon Phanom, gelegen recht tegenover de Laotiaanse provincie Khammouan, is ook een van de gemakkelijkste toegangspoorten naar Laos. De Derde Thais-Laotiaanse Vriendschapsbrug verbindt de provincie met Thakhek, wat de deur opent naar Laotiaanse bezienswaardigheden zoals de kalksteengrotten en karstlandschappen van Khammouan en, verder weg, de door UNESCO erkende stad Luang Prabang en Vang Vieng. Voor reizigers maakt dit Nakhon Phanom meer dan een festivalbestemming: een natuurlijke uitvalsbasis om twee landen te verkennen die worden verbonden door één rivier, één cultuur en, eenmaal per jaar, één glanzende optocht van licht.
Over de auteur:
Khun Chattan KUNJARA NA AYUDHYA (Chat) put uit 40 jaar ervaring in de promotie van Thais toerisme om zowel de absolute hoogtepunten als de verborgen schatten van het land te onthullen.